انتظار

همانند کسی که در پی شب یلدایی، خسته از ظلمت و تیرگی، چشم به افق دوخته و دمیدن خورشید را آرزو می کند.
همانند کسی که در بیابانی بی انتها سرگردان مانده و تنها و وحشتزده رهنمایی را می طلبد.
همانند کسی که پس از تشنگیهای بسیار با پنجه های دردمند، زمین را کنده و در آرزوی جوشش آبی گوارا له له می زند.
همانند کسی که در قحط سال بی باران، در کنار مزرعه عطش زده اش، به امید پدیدار گشتن ابر رحمت دیده، به کرانه های آسمان چشم دوخته است.
همانند کسی که در حین بالا رفتن از کوهی پایش لغزیده و دست به سنگی گرفته و کمک دهنده ای را فریاد می کند.
همانند کسی که در کنار بستر بیماری عزیز، ترسان از جان دادن او، ورود طبیبی درد آشنا را لحظه شماری میکند.

باید انتظار کشید، باید دیده به راه امام زمان عح بود. باید هر صبح و شام چشم انتظار فرج ماند.

فتوقعوا الفرج کل صباح و مساء "امام صادق ع"


منتظر ظهور امام زمان عج بودن، حرکت به سوی ظهور داشتن و عمل به آرمانهای موعود نمودن است. و چنین انتظاری خود فرج و گشایش به حساب می آید..

الیس انتظار الفرج من الفرج؟ امام رضا ع


و
المنتظر لامرنا کالمتشحط بدمه فی سبیل الله
کسی که چشم به انتظار حاکمیت ما باشد، مانند مجاهدی است که در راه خدا به خون خویش غلطیده باشد..



راستیمی دانید چرا در موقع ذکر نام او بر میخیزیم و دست بر سر می نهیم:
امام رضا را در خراسان میدیدند که در موقع ذکر نام قائم بر می خیزد و دست بر سر می نهد و میفرماید: خدایا فرجش را تعجیل فرما و قیامش را آسان گردان.

از امام صادق پرسیدند سبب برخاستن به خاطر ذکر لفظ قائم چیست؟ فرمودند: زیرا او را غیبتی طولانی است و از شدت مهربانی خود نسبت به دوستانش، هر کس او را که به این لقب از او یاد کند به دیده عنایت می نگرد، زیرا این لقب یادآور حکومت او برانگیزاننده حسرت غربت اوست. به خاطر بزرگداشت اوست که باید بنده خاضع و فروتن هنگامیکه مولای گرامی او با دیدگان شریفش به او نگاه می کند برخیزد و احترام کند و تعجیل فرج او را از خدای تعالی بخواهد. (منتخب الاثر)

   + سعید - ٥:۳٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۱/٩/٢٦